Inez Meter prijs 2025

Hieronder gedichten die voor de Inez Meter Prijs zijn ingediend: de drie genomineerde gedichten plus een gedicht van Karen de Boer. Op de volgorde is niet gelet.

Gouda galmt

Wierenga Hans

Nieuwe wortels maken
in een oude stad
palen slaan
in slappe grond
voortborduren
op versleten gobelin

nee, vroeger is niet dood

geboren noch getogen
aan turfsingels of goudkades
mag ik binnenkijken
lopen over kinderhoofdjes
op de markt vol kramen
namen leren van nu
van toen van ooit

nee, vroeger is niet dood

Als sponzen zuigen de stenen
vol met stemmen en stappen
klinkklare taal spat
van de straat
ik stolper en stumper
trek sporen in brokjes
lijm stukjes aan liefde en leed

nee, vroeger is niet dood

En langgerekte Jan niet de enige
die van de toren blaast
op hele noten
slentert hun adem
door hofjes en steegjes
stoot tegen muren en mij
hé jij

voor wie opkijkt
is vroeger springlevend                     

Annewies van Ess

Gouda een ode

Wierenga Hans

Gouda een ode
Uit de tropen naar deze stad 
Is er iemand die dat niet wil
Iemand die denkt wat een verschil

Daar altijd zon en hier altijd zo nat
Kom maar hier ik vertel je wat
Ga maar zitten en hou je stil
Luister, Gouda is geen duiventil

Deze plek wordt je habitat
De straten vol geschiedenis
Huizen aan mooie oude pleinen
Omringd door diepe waterlijnen

Je voelt je hier als een vis
In het water blijf je deinen
Dit alles vertelt wat Gouda is

Frida Domacassé

Taal en Teken

Wierenga Hans

Reizigers zijn wij
in deze wereld, geen bewoners
Wij houden even halt
bij de muur waarop dit staat
Erasmus gaat al eeuwen mee

Oh, laat ons ook voortbestaan
in taal en teken, in gelaat en in gebaar
dichters zijn we, en we reizen
door de straten van de stad
er gaat iets aan, een anders kijken

we kijken omhoog
we reizen terug naar jaartallen
die stenen sieren in de gevels
we lezen op de muren regels

we kijken omlaag
we zien wat opkomt uit het asfalt,
tussen klinkers, tussen tegels
uit de diepte van de aarde

we zwerven verder door de straten
zien de deuren en de vensters
zien de flarden van de levens
taferelen vol van waarde

reizigers zijn wij
langs het water, ja het water
dat al zoveel eeuwen stroomt
en na ons verder stromen zal

wij delven, delven, delven goud
wij zoeken, proeven, vinden woorden
die we laten incuberen
spinnen daarmee nieuwe draden
uit wat wij met zorg vergaarden

wij komen dichter bij de stad
wij komen dichter bij elkaar
wij komen dichter bij onszelf
Oh, laat ons ook voortbestaan
in taal en teken, in gelaat en in gebaar

Karen de Boer

Laatste rustplaats Inez Meter

Wierenga Hans

Zou ik de stad verlaten, die mij zo diep
geraakt heeft met haar wezen,
die mijn verliezen deelde en mijn vrezen,
mij moederlijk omarmde als ik sliep?

Zou ik de stad verlaten, die mij zo diep
vertrouwd werd in de nachten,
waarin ik pijn met woorden wou verzachten,
haar muren als papier voor wat ik schiep?

Ik ken haar onvolkomenheden;
de ongelijk gelegde klinkers
in de stegen, het ongebreideld zinken
van haar fundament, met water
dat over de kades zwermt, de zotten
op die ene zaterdag, de mortel
die aan oude muren kleeft
als stroopwafelbeslag.

Ik kon de stad niet achterlaten, die mij
omgaf tijdens mijn leven.
Ik rust in Goudse grond en voel het beven
van elke voetstap boven mij.

Roelie Prins

Ochtendduik voor Inez

Wierenga Hans

voetwaarts gaan te Gouda, dans in passen, deze dag
leest analoge tijden in linksom draaiende wijzers voor
behoedzaam gespaarde

kunsten. toe, kom, st! soms schittert dichters woord zwart, her
leeft in sierlijk schoonschrift op kalk – witte gevel van hoekhuis
een stem. zo, dra er lichtjes zon op valt.

dit moment ontvangen, stilstaan, delen, daarbij stilstaan.
voor álle tijd te reizen met omzien en uitzien naar elkaar

schrijven. toe, kom, st! hij nam de benenwagen, struikelde, zij riep
“Leo, kom jij ook weer eens naar huis?”, streelde zo hun ziel.

dit moment herhaald, in en om elkaar herkend, geeft ons vrede door
heen alle dagen.

rose rimpelt haar portret mij na. haar vriendin is nog in leven.
in aquamarijn spiegel ik net mij: zou ook zij zo’n zomerse ochtendduik,
Steigerend bij Elfhoeven,

gewoon geweest zijn?

Beatrijs Vaessens